در حواشی مفهوم اخلاقی «مالهکِشی»
تأملی بر یادداشت میثم رمضانعلی عزیز در وبلاگ هابیل
توافقی نانوشته وجود دارد که یک پدیدهی مذموم اخلاقی تحت عنوان «مالهکِشی» واقعاً وجود دارد و بعضیها واقعاً «مالهکِش» هستند. استقبالی که از حرف شما میشود، نشانگر آن میل عمیق افراد به اخلاقی نشان دادنِ خود است. ولی مالهکشی چیست؟
مالهکِش شاید معادلی باشد برای آپولوجیست (apologist) خارجکیها: تعبیری که بیشتر برای برچسبزنی و لکهدار کردن تلاشهای کسانی به کار میرود که به یک مرام، رویکرد، امر، مقوله یا چیز دیگری پایبندند. به یک تعبیر، مالهکِش کسی است که توجیه اخلاقی برای اقدامات آن مقولهی مورد تأیید خود فراهم میکند و از همین لحاظ برای مخالفان آن مقوله، کاری غیراخلاقی میکند.
تا وقتی بحث بر سر ذات این مفهوم باشد، دعوایی پیش نمیآید. اما وقتی بحث برود سر مصداقها، و در یک دایرهی وسیعتر از مخاطبان، گریزی از دعوا نیست: چه کسی مالهکِش است؟ قصد بیاحترامی ندارم (از ارادت من باخبرید)، ولی مثلاً شما و همین متن در یک سطح (برای مخاطب اپوزیسیون) میتواند «مالهکِشی اقدامات سابق وبلاگنویسهای حزباللهی» باشد؛ در یک سطح دیگر (برای مخاطب اصولگرای غیرموافق با رویکرد شما، مثلاً همان استاد عزیز که بینام نقلقول از ایشان کردهاید) میتواند «مالهکِشی اقدامات آتی وبلاگنویسهای حزباللهی» باشد.
غرض آنکه، بحث اخلاقی خوبی است، از امثال نصیحتهای بزرگان و کلمات قصار. اما پای تفسیر و عملیاتی کردنش که برسد، مالهکِشیها شروع میشود!
