روزنوشت‌های من

دیگه از اون آرزوهای بزرگ ندارم.

نمی‌خوام استاد دانشگاه برکلی بشم؛ برکلی به جهنم، دانشگاه تهران هم نمی‌خوام.

نمی‌خوام پول داشته باشم قد مه آفرید خسروی؛ مه آفرید خسروی به جهنم، اندازه مامانم هم نمی‌خوام.

نمی‌خوام خوشگل و خوش‌تیپ باشم قد برد پیت؛ برد پیت به جهنم، شهاب حسینی هم نمی‌خوام.

اینقدر این دوره زمونه فشارم داده، له له له‌ام کرده، که آرزوهام کوچیک شده خیلی کوچیک.

می‌ترسم عزیزم، می‌ترسم به همین آرزوهای کوچیک هم نرسم.

این‌جوری دیگه خیلی خُرد و داغون می‌شم.

مقدمه: حدوداً سه سال است که به عنوان مترجم با باشگاه سپاهان همکاری می‌کنم. این مدت، تجربۀ فوق‌العاده‌ای برای من بوده است، هم از لحاظ حرفه‌ای و هم از لحاظ فردی. علاوه بر ترجمۀ کتبی که زوایای جالبی از واقعیات بعضاً پشت‌پردۀ فوتبال برایم روشن کرد، در مسابقات آسیایی خانگی هم به عنوان مترجم شفاهی در خدمت باشگاه‌ام. معمولاً مترجم هیئت مسؤولان AFC (ناظر مسابقه، چهار داور و ارزیاب داوری)  هستم، در کنفرانس‌های مطبوعاتی حسب مورد کنار دست سرمربی‌های سپاهان و تیم میزبان می‌نشینم، و روز مسابقه هم مجری استادیوم می‌شوم که می‌رود آن بالا می‌نشیند و خوشامدگویی و تعویض‌ها و گل‌ها و نتیجه را اعلام می‌کند.

در این مدت، مشاهدات جالبی داشته‌ام. به تدریج بخشی از این مشاهدات را اینجا می‌نویسم، شاید برایتان جالب باشد.

در بازي سپاهان و النصر كه چهارشنبه 17 اسفند برگزار شد, ناظر داوري يك شيعۀ اهل سعودي بود: در دهۀ پنجم زندگي و خوش مشرب. بليط برگشتش به سعودي را پنج‌شنبه عصر از مشهد گرفته بود تا بعد از بازي زيارتي هم بكند.

سي سال از ازدواجش مي‌گذشت و اين مرد عجيب رابطۀ رمانتيكي با همسرش داشت. (همسرش هم به ايران آمده بود و مشهد مهمان محسن تركي داور دوست‌داشتني ايراني بود.) نصف اوقات مشغول حرف زدن با همسرش بود و حتي در راه رفت و برگشت به استاديوم فولادشهر هم تلفني با هم لاو مي‌تركاندند. روز مسابقه, كه فردايش به مشهد مي‌رفت, همسرش از او پرسيد: «كي پرواز مي‌كني؟»

جواب داد: «انت القلب و الجناحين. بدونك لا استطيع الطيران.»*

يك هفته اين جمله تاريخي‌اش شده بود استتوس جيتاك من.

*: "تو قلب و بال‌هايي. بدون تو كه توان پروازم نيست."

تا کنون مقامات رژیم صهیونیستی از سال و ماه برای ترساندن افکار عمومی جهان از ایران هسته‌ای استفاده می‌کردند، اما این روز‌ها آنان از چندین روز مانده به اینکه ایران بمب هسته‌ای بسازد، صحبت می‌کنند، «ایهود باراک» وزیر جنگ این رژیم در تازه‌ترین اظهارات خود گفته است ایران شصت روز، فقط شصت روز با ساخت بمب هسته‌ای فاصله دارد. 

به گزارش «تابناک»، این شصت روز که «ایهود باراک » در مصاحبه با نشریه صهیونیستی «هایوم» به آن اشاره کرده است، البته نه به ارتقای توانایی فنی ایران برای ساخت بمب اتم در این مدت ارتباط دارد و نه به تصمیم ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای که این دومی اصولا قابل حدس زدن نیست، بلکه دقیقا به انتخابات زودهنگام در سرزمین‌های اشغالی ارتباط دارد.

درآمد: یعنی این را اگر ننویسم سر دلم می‌ماند. و کلا به تجربه ثابت شده که نباید گذاشت چیزی سر دلم آدم بماند. خوب نیست. قلنبه می‌شود گیر می‌کند توی گلو.

دوباره یک مطلب دیدم که حساب و کتاب کرده بود دربارۀ خرج و مخارج حج ایرانی‌ها و پولی که به جیب سعودی‌ها می‌رود و اینکه با این پول چند تا مدرسه می‌شود ساخت و چند تا شغل می‌شود ایجاد کرد و چیزهایی از این دست.

به محاسباتش و دقیق بودن یا نبودن‌شان کاری ندارم. ولی از هواداران این‌گونه تحلیل‌ها می‌پرسم: خوب، تکلیف آنهایی که برای تفریح به امارات و ترکیه و تایلند و ارمنستان می‌روند چه می‌شود؟ فکر کنم رقمی که از این‌گونه سفرها به جیب این میزبانان می‌رود نیز دست کمی از ارقام سفرهای زیارتی مؤمنین و مذهبیون نداشته باشد.

یک جواب مرسوم به سؤال بالا این است که: سیاحت‌کنندگان این کشورها برای تفریحاتی به این مقصدها می‌روند که امکانش در ایران نیست.

بسیار خوب، دربارۀ درستی یا نادرستی این کار قضاوتی نمی‌کنم چون به نگاه ایدئولوژیک یا حتی فاشیستی متهم می‌شوم. اما اگر این حق را برای تفریح‌کننده قائلید، پس برای آن فرد مذهبی هم حق مشابهی قائل باشید، حق آنکه برای آسودگی و لذت روحی‌اش به توریسم مذهبی پناه ببرد.

دربارۀ این آسودگی و لذت روحی‌اش هم باب بحث باز نکنید که آن وقت نوبت من می‌شود شما را به نگاه ایدئولوژیک یا فاشیستی متهم کنم!

رویانیان: پرسپولیس شیری است که در حال حاضر بیمار است اما شیر با بیماری پلنگ نمی‌شود(!)

دسته‌بندی: طنز