سخنرانی پروفسور مجید سمیعی در دانشکدۀ مدیریت
امروز (شنبه 15 مهر 1391) دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران میزبان پروفسور مجید سمیعی، جراح مشهور مغز و چهرۀ ماندگار ایران، بود. پیشتر عنوان «اثر عملکرد مغز بر مدیریت» برای سخنرانی ایشان مطرح شده بود، اما ارائۀ ایشان به موضوع «آموزش بهینۀ مغز برای مدیریت» اختصاص داشت.
تا آنجایی که یادم میآید، تالار الغدیر یکی از شلوغترین روزهای این مدت را به خود میدید. دم درب دانشکده هم حراست از ورود افراد غیردانشجو جلوگیری میکرد که برای دانشکدۀ ما اتفاق غیرمعمولی بود. دکتر سمیعی روی سن که رفت، دانشجویان ایستاده دو سه دقیقه ایشان برایشان کف زدند. دکتر سمیعی نیز سخنرانی خود را با این جملات شروع کردند: «با درود فراوان در درجۀ اول به شما دانشجویان... من به خاطر شما این دعوت را پذیرفتم.» که تشویق مجدد دانشجوها را به دنبال داشت.
سپس ایشان وارد بحث اصلی خود شدند: مقدماتی دربارۀ مغز و حوزۀ عصبشناسی مطرح کرده و سپس برخی از دستاوردهای این حوزه که میتواند به آموزش به طور کلی مربوط باشد را توضیح دادند. بعضی از نکات (از جمله انگیزش) ارتباط زیربنایی با مباحث حوزۀ مدیریت داشت. بواسطۀ مثالها و نکات جذاب، سخنرانی دکتر سمیعی مخاطب را به دنبال خود میکشاند. اشاره به اینکه 68 درصد دانشجویان دانشکدۀ ما دختر هستند و تفاوتهای مغز خانمها و آقایان (اینکه حجم مغز آقایان بیشتر است اما کیفیت تمرکز مغز خانمها بالاتر است)، طرح این بحث که بازیهای رایانهای «یک pollution (آلودگی) برای محیطزیست مغز بچهها» و مخرب خلاقیت آنهاست، و نمونههای دیگری از این دست هم جذابیت صحبتها را اضافه میکرد. دکتر سمیعی دو دقیقه از انتهای صحبتهای خود را با چند اسلاید به یادبود استاد مرحومش و تجلیل از او اختصاص داد. پس از آن نیز پرسش و پاسخ کوتاهی برگزار شد که در آن بخش نیز ارتباط میان حوزۀ مدیریت و حوزۀ عصبشناسی بهتر تبیین شد.
همانطور که دکتر سیدجوادین (استادتمام مدیریت و رییس دانشکدهمان) در سخنان کوتاه خود پیش از سخنرانی دکتر سمیعی اشاره کرد، هدف از اینگونه برنامهها زمینهسازی برای انجام پژوهشهای میانرشتهای است. به گمانم دکتر سمیعی در ارائۀ جذاب خود و سپس بخش پرسش و پاسخ به خوبی زمینههای همکاری میانرشتهای بین عصبشناسی و شاخههای مختلف مدیریت را تبیین کرد. به عنوان مثال، به حوزۀ نوظهور Neuroeconomics اشاره کرد که نظریههای اقتصادی و شناختی را تلفیق میکند تا به مسائل مرتبط با حوزۀ گستردۀ اقتصاد بپردازد که بخش قابل توجهی از آن در حوزۀ نظریۀ سازمانها قرار میگیرد (به عنوان نمونه، کتاب Neuroeconomics and the Firm از Angela Stanton و همکاران به ارتباط میان اقتصاد عصبشناختی و بنگاه میپردازد). همچنین ابداع فناوری MRI تحولی نوین در حوزۀ عصبشناسی ایجاد کرد که امکان درک فرآیندهای مغزی (شناختی-احساسی) را تسهیل کرده است. به عنوان مثال، دکتر سمیعی به تناوبهای امواج مغز اشاره کرد که بر گیرایی حافظه اثر میگذارند و زمانی که این امواج در نقطۀ اوج قرار داشته باشند امکان بهخاطرسپاری به حداکثر میرسد. این مسئله میتواند کاربردهای فوقالعاده در حوزههای بازاریابی و تبلیغات داشته باشد و امکان پژوهشهای آزمایشگاهی میانرشتهای بین این دو حوزه را فراهم میکند. همچنین ایشان به پیشرفتهای حوزۀ عصبشناختی در شناسایی شایستگیهای مختلف مغز افراد، نظریۀ کارکرد ریتمیک ذهن و امثال آن اشاره کرد که هر کدام میتواند کاربردهای بسیار معناداری در حوزۀ مدیریت داشته باشد.
در انتهای برنامه، انوشیروان روحانی (پیانیست برجستۀ ایرانی) نیز به دعوت دکتر سمیعی روی سن آمد. دکتر سمیعی گفت که زمینۀ آشنایی انوشیروان روحانی با گروه راک Scorpions را فراهم کرده است که او آهنگ پرفروش Maybe I Maybe You را برای آنها ساخته است. در نهایت نیز یک قاب یادبود از طرف دانشکدۀ مدیریت به پروفسور سمیعی تقدیم شد.
نفرات عکس زیر از راست به چپ: انوشیروان روحانی، پروفسور سمیعی، دکتر اسدی (دانشکدۀ مدیریت)، دکتر امیدوار رضایی، دکتر سیدجوادین (ریاست دانشکدۀ مدیریت)، دکتر حسنقلیپور (معاون علمی و فناوری دانشکدۀ مدیریت) و دکتر امیری (هیئتعلمی دانشکدۀ مدیریت).
